Dla rodziców

Razem bezpiecznie w internecie

Czas spędzany w domu to również dobry moment, żeby porozmawiać z dziećmi o bezpieczeństwie w internecie. Nie musi być to zwykła „pogadanka”, my proponujemy edukację poprzez zabawę. Cykl „#zostanwdomu bezpiecznie z Akademią NASK” to aktywności, dzięki którym poznacie internetowe zagrożenia i dowiecie się, jak sobie z nimi radzić. Znajdziecie je stronie akademia.nask.pl oraz w kanałach społecznościowych. Tutaj, podobnie jak przy zabawach z programowaniem, potrzebujecie tylko to, co macie już w domu pod ręką.

Łamigłówki, krzyżówki, kolorowanki nawiązują w prosty sposób do tego, jak działa internet, co możemy w nim znaleźć, ale przede wszystkim na co uważać. Ta wiedza przyda się nie tylko dzieciom, ale także rodzicom. Gry i zabawy dostosowane są do poszczególnych grup wiekowych. 

Bądźcie na czasie

Świat gna do przodu, spora część naszego życia przeniosła się do internetu. Warto regularnie uzupełniać wiedzę o tym, z czym Wasze dzieci mogą się tam zetknąć, i być na czasie. Teraz jest najlepszy moment, aby zapobiegać i rozmawiać. Jak? Z pomocą przyjdą Wam poradniki o internetowych zagrożeniach. Ich autorzy w prosty sposób tłumaczą, na czym polegają zjawiska, jaka jest ich skala i – co najważniejsze – jak unikać niebezpieczeństw i rozwiązywać problemy. W obecnych czasach ta wiedza jest bezcenna.
Tutaj znajdziecie serię publikacji do przeczytania online lub pobrania. Poruszyliśmy w nich takie tematy, jak: cyberprzemoc, FOMO, seksting, sharenting, szkodliwe treści w internecie.

Odwiedźcie także stronę gov.pl/niezagubdzieckawsieci z praktycznymi informacjami o bezpieczeństwie dzieci w sieci.
 

Rodzice nie wyręczają dzieci w odrabianiu pracy domowej!
Jest to błąd, za który dziecko płaci przede wszystkim w wieku dojrzałym, napotykając trudności, z którymi nie umie sobie radzić, gdyż w młodości nie zostało przyzwyczajone do ich pokonywania.

Wskazówki!!!

Ø  Nie odrabiaj za dziecko pracy domowej!

Ø  Nauczyciel, oceniając taką pracę, jest zmuszony postawić ocenę rodzicowi zamiast dziecku.

Ø  Nie przerabiaj z dzieckiem lekcji „z wyprzedzeniem”!

Ø  Dziecko, które zna już temat następnej lekcji  z reguły nie interesuje się nią, bo jest przekonane, że zna jej treść. Nudzi się, podpowiada innym, tracąc najważniejszą rzecz w lekcji – nie uczy się myśleć samodzielnie

Ø  Nie „płaćmy” dzieciom za dobre stopnie! Dziecko powinno się uczyć dla siebie, a nie dla pieniędzy.

WNIOSKI DLA RODZICÓW

Ø  Pokaż dziecku miejsce do pracy i wyznacz odpowiednią porę na odrabianie lekcji.

Ø  Kontroluj przebieg pracy swojego dziecka.

Ø  Wyznaczaj dziecku kierunek pracy, ale  nie podawaj gotowych rozwiązań.

Ø  Organizuj przerwy w nauce, ale pamiętaj, aby nie były zbyt długie, aby dziecko po przerwie łatwo wróciło do dalszego odrabiania zadań.

Ø  Pracuj z dzieckiem w domu nad nadrobieniem zaległości – zwłaszcza po dłuższej nieobecności w szkole.

                                                                                                                        www.google.pl

Wnioski dla rodziców:

• Dostrzegaj sukcesy i starania dziecka

• podkreśl dobre strony
• wskaż nad czym mogłoby jeszcze popracować
• zachęcaj do samooceny (“na ile jesteś zadowolony z efektów swojej pracy?”)

• Okazuj życzliwe zainteresowanie

• zamiast wypytywać i kontrolować, słuchaj uważnie i okaż zrozumienie dla jego uczuć

• Gdy dziecko popadnie w kłopoty pamiętaj, że przede wszystkim to ono ma problem

• zamiast krytykować i oceniać, dodaj mu otuchy
• zachęć do wyciągnięcia własnych wniosków (“jak myślisz, dlaczego ci nie poszło na tym sprawdzianie?””

• Jeżeli widzisz, że sprawy dziecka idą źle, nie wahaj się powiedzieć mu o tym, co cię martwi i czego od niego oczekujesz.

• Jeżeli dotychczas nadmiernie kontrolowałeś swoje dziecko – oddaj mu odpowiedzialność za naukę. Gdy dziecko o czymś zapomni, pozwól mu ponieść konsekwencje i zachęć do wyciągnięcia wniosków.

• Rozmawiaj z dzieckiem o jego zainteresowaniach, celach i planach.

                                                                                                 www.sp6.laziska.pl/porada.htm

Nauka samodzielnej pracy
Zanim dziecko zacznie odrabiać lekcje, omów z nim, co ma do zrobienia. Niech przejrzy w twojej obecności zeszyty i oceni, czy samo da sobie z tym radę i czy będzie miało problemy ze zrozumieniem. Pomóż mu zrozumieć zadania. Jeśli nie ma już żadnych problemów, dziecko powinno usiąść w swoim pokoju i wziąć się do lekcji. Jeśli pojawią się trudności, dziecko powinno dać sobie z nimi radę samodzielnie, nawet jeśli popełni jakiś błąd. Ważne jest, żeby ten wysiłek podjęło samo. Jeśli twoje dziecko, mimo ustaleń, ciągle prosi o pomoc, narzeka czy płacze, staraj się nie ulegać. Dodaj mu odwagi i przypomnij o ustaleniach.
Ani dla ciebie, ani dla dziecka konsekwentne trzymanie się tych zasad nie będzie łatwe. Wytrwanie przy swoich wymaganiach jest konieczne. Nie oczekuj, że wszystkie problemy rozwiążą się z dnia na dzień.
Praca domowa służy przede wszystkim pogłębianiu i utrwalaniu przyswajanego w szkole materiału: jeśli stwierdzisz, że dziecko często lub stale ma problemy ze zrozumieniem poleceń, powinieneś porozmawiać z nauczycielem lub zwrócić się do pedagoga czy psychologa.
Zanim przysposobisz dziecko do samodzielnego odrabiania prac domowych, porozmawiaj o tym z wychowawcą. Powinien być poinformowany o twoim zamiarze. Musi wiedzieć, dlaczego praca domowa dziecka czasami jest niepełna czy zawiera błędy.
Taka samodzielna praca umacnia odpowiedzialność dziecka, a tym samym rozwija jego zdolność koncentracji i wytrwałość. Z reguły nauczyciele akceptują taki sposób wychowania. W przypadku odrabiania lekcji poczucie odpowiedzialności to ważny środek wychowawczy.
Jeśli sprawdzenie prac domowych w szkole nie jest możliwe albo dziecko robi dużo błędów, albo jego samokontrola jest zbyt mała, wskazana jest kontrola przez rodziców. Po przejrzeniu pracy domowej dziecka, poinformuj je, ile zrobiło błędów (nie mów dokładnie, jakie to były błędy). Na początku możesz dziecku nieco ułatwić znalezienie błędów, zakreślając np. pewien obszar w zeszycie, czy informując, że błędy znajdują się w pierwszej części tekstu czy w pierwszych czterech linijkach. W zależności od postępów dziecka możesz dowolnie powiększać wskazywany obszar błędów. Dzięki takiemu postępowaniu przyczyniasz się do wyrobienia poczucia odpowiedzialności i samokontroli u dziecka. Uczy się ono, że na skutek braku skupienia ma więcej do zrobienia i że wszystko musi być wykonane samodzielnie, a nie przez rodziców.

                                                                                                     www.sp6.laziska.pl/porada.htm

I. NAUKA SZKOLNA – PROBLEM DZIECKA CZY RODZICA?

“Moje dziecko nie chce się uczyć, co mam robić?!”

To pytanie, z którym często zwracają się rodzice, prosząc o pomoc. Ich dziecko nie chce odrabiać prac domowych i czytać lektur, zbiera jedynki, wagaruje.

TYPOWE BŁĘDY, KTÓRE POPEŁNIAJĄ RODZICE

• Nadmierna kontrola

“Muszę go cały czas pilnować, gdy tylko odejdę – od razu zajmuje się czymś innym, nigdy nie pamięta co jest zadane”.

Matka dzwoni do nauczycieli i kolegów, pytając o prace domowe. W ten sposób przejmuje całkowitą kontrolę, pozbawia syna odpowiedzialności i motywacji do nauki.

• Uczenie się za dziecko

Rodzice niezadowoleni z efektów nauki dziecka, sami biorą się do pracy. Sprawdzają zeszyty, przepisują od nowa fragmenty lub całe prace domowe, piszą za niego wypracowania, czytają lektury. Nawet, gdy zdają sobie sprawę, że w ten sposób krzywdzą dziecko, nie potrafią przestać. Obawiają się, że dziecko samo sobie nie poradzi.

• Zbyt wysokie wymagania

“Moje dziecko jest strasznie nerwowe. Gdy coś mu nie wychodzi, płacze, rzuca zeszytami”.

Matka sprawdza pracę córki i podkreśla na czerwono popełnione błędy. Nie chwali jej za włożony w pracę wysiłek, za ciekawą treść. Koncentrując się na błędach, odbiera dziecku satysfakcję z wykonanej pracy.

• Niewłaściwe motywowanie

Rodzice w poczuciu własnej bezradności wobec szkolnych niepowodzeń dzieci próbują wszystkiego, żeby je zachęcić do nauki: moralizują, straszą, zawstydzają, przekupują, wyznaczają kary. Z kolei dzieci nie mając już nic do stracenia podejmują walkę z rodzicami.

• Brak zainteresowania nauka dziecka

Rodzice zapracowani i zmęczeni nie mają czasu zajmować się sprawami szkolnymi dziecka. Uważają, że samo powinno dać sobie radę. Nie rozumieją, że dziecko potrzebuje pomocy. Dopiero, gdy dziecko wpada w duże kłopoty lub zaczyna wagarować – zaczynają szukać pomocy.

                                                                                         www.sp6.laziska.pl/porada.htm

Witam Państwa bardzo serdecznie. Zajrzałam dziś na stronę naszej Poradni Psychologiczno- Pedagogicznej w Zambrowie. Znalazłam tam wiele ciekawych rzeczy, także dla Państwa. Pomyślałam sobie, że niektóre cenne wskazówki przydadzą się nam wszystkim. Sądzę, ze doskonałym tego przykładem jest poniższy tekst. Zachęcam gorąco do zapoznania się z nim. Pozdrawiam.

Dlaczego nastolatki z reguły źle się zachowują?

1. Brak jasnych reguł w domu.
2. Rodzice nie są w stanie nadążyć za inwencją nastolatków.
3. Sprowokowani rodzice nie dotrzymują swoich obietnic.
4. Nastolatek pragnie przejąć władzę.
5. Nastolatek często kieruje się zasadą przyjemności.
6. Nastolatek zrobi bardzo dużo, aby zyskać akceptację swojej      grupy rówieśniczej.
7. Nastolatek potrzebuje rodzica, a nie profesjonalisty, który      go zmieni.

Psycholog radzi:

1. Uważnie słuchaj swojego  dziecka i dużo z nim rozmawiaj.
2. Dziecko wiele rzeczy potrafi  zrobić samo i nie należy mu w tym pomagać. Należy za to sporządzić listę   rzeczy, które dziecko robi sprawnie i dobrze. W tym zakresie konieczne      jest stawianie mu konsekwentnych wymagań.
3. Warto pamiętać o zasadzie: ”Spróbuj, a jeśli sobie nie  poradzisz, przyjdź do mnie, a ja Ci pomogę”.
4. W pracy z dzieckiem należy za nim „podążać”, a nie wyręczać je i myśleć za nie.
5. Jeśli chcesz mieć dobre dziecko, chwal je wiele razy w  ciągu dnia. A jeśli myślisz, że nie masz za co, to wymyśl coś – np. za  podanie Ci książki.
6. Zapoznaj dziecko z zasadami obowiązującymi w Waszym domu –   pamiętaj zasady porządkują świat, kształtują poczucie bezpieczeństwa.
7. Z góry ustal konsekwencje za nieprzestrzeganie zasad i  zawsze dopilnuj ich egzekwowania.